| تبليغات | X |
من و صندلی کناری ام
هر دو راهی یک شهریم .
او غمگین است ،
من شادمان.
می آیی
و من دیگر نگران هیچ چیز نیستم
حتی جوشهای صورتم.
با خیال تخت روی تخت دونفره مان دراز میکشیم
و آخرین عاشقانه ام را میخوانم؛
ناراحت نميشوم كه شعر را نيمه... خوابيده اي.
پ.ن:"او"وجود خارجي ندارد
پ.ن:خسته ام و تنها صداي مادرم ارامم ميكند
هر صبح زنگ میزنم و روز را شروع میکنم با صدای فرشته ای که دستهای
مهربانی دارد.حرف میزند،ميخندد....حرف ميزنم،ميخندم.گوشي را قطع ميكنم؛
دوباره تنها ميشوم.دوست ندارم بروم سر كلاس و نميروم.روي نيمكت چوبي
حياط دانشگاه ـ همان جاي هميشگي ام ـ مينشينم و فكر ميكنم به خودم
و نه به هيچ كس ديگر و اينكه چقدر زندگي بي دغدغه ميچسبد به من ،
به اين روزها..... .
به ساعتم نگاه ميكنم.شماره اش را ميگيرم .تعجب نميكند كه منم،عادت كرده كه
هر ۲ ساعت صدايم را بشنود.در اين فاصله اتفاق تازه اي نيفتاده فقط من دلتنگ تر
شده ام .
سرش شلوغ است ولي به حرفهايم گوش ميدهد.ميداند كه تنهايم ،همه را معطل
نگه ميدارد....
ميگويم: در اين چند ماه اخير بيشتر دوستت دارم
ميگويد:من هميشه تو را بيشتر دوست داشته ام.
ميگويم:حتي بيشتر از ؟
ميخندد و ميگويد : بعد از كلاس بعدي ات زنگ بزن منتظرت هستم.
گوشي را قطع ميكنم.تصميم ميگيرم برايش نامه اي بنويسم ،
بي شك خوشحال ميشود وقتي به دستش برسد.
" چه خوشبختند نوزادانی که اولین درکشان از جهان، لبخند توست و چه خوشبختی
بی نهایتی ست از تو زاده شدن... اري من همان كودك توام تنها كمي بزرگ شده ام
.من بزرگ میشوم ، تو پیر .بی شک کودکِ من نیز این را در گوشه ای از
دفترش برایم خواهد نگاشت.
دارم مرور ميكنم حس يك مادر را وقتي كودكش براي اولين بار ميخندد،قدم بر
ميدارد وبراي اولين بار ميگويد مامان!لبريز از شوق ميشوم.تو لحظه شماری میکردی
که ما بزرگ شویم؛اکنون ما بزرگ شده ایم بی انکه بدانیم اخرین بار
که از ته دل خندیده ای چند سال پیش بوده است؟؟!!!
چگونه بزرگي ات را بنويسم وقتي قلم عاجز است از وصف شبها و روزهايي كه
بيدار بودي و اين روزها جز درد زانوهات يادگاري از گذشته نداري"
به ساعتم نگاه ميكنم.شماره اش را ميگيرم.حرف ميزند،ميخندد...
حرف ميزنم،ميخندم و خوشحالم كه مادري مهربان دارم.
مامان گلم ۱۵ ارديبهشت روز ماما رو بهت تبریک میگم.
يه خبر:
"اردیبهشت" توی نگاهت نشسته است
وقتی که "پلک" های شما باز می شود
عصر شعر پلک باسخنرانی دکتر ماحوزی وشعر خوانی محمدرضا
عبدالملکیان ،گروس عبدالملكيان،جلیل صفربیگی,شهرام میرزایی,
امیر مرزبان,محمد ارثی زاد,راضیه بهرامی,و...
زمان:هفدهم اردیبهشت ساعت 13 تا17
مکان:تهران ،ولنجک,بلواردانشجو,بن بست كودكيار،سالن آمفی
تئاتردانشگاه علوم بهزیستی وتوانبخشی
و اين هم شعر:
تو به دختران زیبافکر میکنی
و معتقدی،زنان فرشته های حسودی هستند
...
..
.
من،پیازها را خورد میکنم
و لعنت میفرستم بر فروید.
پیر میشویم
میمیریم
وَ
فراموشمان میکنند؛
اما عکس های یادگاری در گوشه ی انبار
هنوز لبخند میزنند.
ازش میپرسم چن سال پیش شبی مث امشب چه حسی داشتی؟
یه کم فک میکنه و میپرسه: دقیقن چند سال پیش بود؟
می گم: نوزده... نَه، نَه ، بیست سال پیش.
لبخند میزنه و میگه:یادم نیس.
ولی من یادمه که پارسال خندید و گفت:خوشحال بودم.
...
_خواهرم هر سال میگه_:من از همه خوشحال تر بودم.
وقتی آدم بزرگا داشتن تصمیم میگرفتن اسمت رو چی بذارن ؛من گفتم بذارید :
س ا ر ا
...
..
.
خداحافظی میکنم و تلفن رو قطع میکنم.
۲۰/۹/ ۸۶ / یا / ۶۶
برنامه كودك ميگفت :
كلاغها وقتي به دنيا مي ايند سياه نيستند؛
بعدن سياه ميشوند.(اكبر اكسير)
و اما شعري كوتاه:
از قرص های ضد تهوع کاری ساخته نیست
وقتی
حالت از همه ... .
کمی کنار بایستید؛
ميخواهم اين شعر را بالا بياورم.
۸۶/۷/۷
هر بهار نویدی ست برای تازه شدن.
شعری بخوانید از نفسهای اخر اسفند 85
روستایی که بزرگم کرد ،
انقدر شده تا تنها به شهر برود
_بی انکه گم شود_
...
..
.
من که ادرس خانه ام را فراموش کرده ام
می اندیشم :
شهر یک روستای بزرگ است با چند چراغ راهنما.
معشوق من!
امروز روز قشنگی ست
لطفن کمی بخند!
زندگی مجالی نمیدهد شعری بنویسم.
...
میدانی؟!
دیگر با لباسهایم نمیخوابم
پاهای خسته ام را دراز نمیکنم
روی میز
به جای انها دو لیوان گذاشته ام
موهایم را شانه میکنم
و به خودم عطر میزنم
پر میکشم تا ایینه های در بسته ی چشمانت
سیگار نمی کشم
هر روزم بهتر از دیروز است
در اتاقم همه چیز چنان است که می رفتی
گلیمی که دوست داشتی
هنوز بر زمین است
و رد پای تو زیباترین نقشهایش
پنجره ها با همان پرده هاست که بود
هنوز از همه چیز بوی دستهای تو را میشنوم.
گاهی به همان پارک میروم
با اندوهی ژرف
تو نیستی و حرفی جز سکوت نیست.
ان درخت توت درست همین جا بود
همین جا که هر روز می ایم و مینشینم
و جای خالی درخت را چشمانم پر میکند.
در همان رستوران قهوه ای می نوشم
کنار صندلی خالی از تو.
میدانم نمی ایی
می دانم
با اینکه نیامدنت را میدانم
حرف به حرف نامت را
در هذیانی اتشناک
با لبهایی شعله ور فریاد میکشم
و در سایه ی درخت توت
به انتظارت میمانم...!!!
"علی کمال اکار"
روی برف ها
خورشید می کِشَم
زمستان سرما نخورَد.
چند سال پیش حوالی همین روزها بود که آن اتفاق افتاد.باید
از امروز کمی با خودم مهربان تر شوم...
...
..
.
پاييز پارسال
روزهاي اول كه امدم برگ ريزان زيبايي بود و فقط صداي كلاغها
آرامم ميكرد ولي نه شعري بود و نه رغبتي!!!
"شاعري وارد دانشكده شد
دم در
ذوق خود را به نگهباني داد"۱
تمام حرفهاي يكسالي كه گذشت فقط همين بود؛
پاييز امسال
درست همان روزهايي كه به تخته كردن وبلاگم فكر ميكردم
جشنواره ي مهر5 آمد و ديدار دوستان شاعر.به نظر ميرسيد كنكور
بد جوري مرا تغيير داده؛اقاي موسوي وقتي فهميد من همون
س ا ر ا ي دو سال پيش هستم تقريبن شوكه شد.
ساكن اتاق 203 مث هميشه شاعر بود و آرام.
جاي همگي دوستان خالي بود.اگه بوديد شعر هايي رو ميشنيديد
كه شايد هيج جاي ديگه نشنويد(هم از اين لحاظ و هم از اون لحاظ).
پاييز آينده
اين دو شعر ديشب و امروز متولد شده اند
كودك شعرم را ياري كنيد
تا قدم بردارد
(1)
چتر
به فلسفه ي پوچ گرايي ايمان آورد
آنزمان كه
از پشت شيشه ي عينك ات
شهر را خيس مي ديدي!!!
(2)
اگر گنجشك ها و پاييز نبودند
من
مي توانستم
بجاي شاعر؛ سياست مدار بشوم
پاييز سالهاي بعد تر
شعري بخوانيد از انكه در وصف نگنجد(طيبه فلاح زاده)
يك هشت پاي زشت مفلوك
چه گناهي ميتواند بكند
كه مجازاتش
عشق يك پري دريايي باشد!!!!
اقاي ماهيگير!
شما ميدانيد؟
۱)"زنده یاد سید حسن حسینی"
زرد است که لبریز حقایق شده است
تلخ است که با درد موافق شده است
شاعر نشدی وگر نه می فهمیدی
پاییز بهاریست که عاشق شده است .
( ...؟)
امروز يك روزِ شايد خوب پاييزي ست.هيچ اتفاقي قرار نيست بيفتد.خواندن يك
كلاغ مرا به وجد مي اورد.
كنار پنجره مي ايستم و فكر ميكنم .... به تهران ِ بدون ترافيك .....به خودم ...
به خودش ... به خودم ، به خودش ، به خودم ... به هيچكس.
براي ديدن تاريخ روز تقويم را باز ميكنم و تعجب نميكنم از اينكه روزها طبق
پيش بيني ثقويم پيش ميروند(۱).چند صفحه به عقب برميگردم و شروع ميكنم
به خواندن .لبخندي روي لبهام جان ميگيرد ولي چه ژكوند وار محو ميشود.
لحظه هايي كه با هم زندگي كرديم، دور از چشم مرگ و لحظه هايي كه بي هم
زندگي ميكنيم ، دور از چشم مرگ بي انكه بدانيم زندگي كردن نا ممكن است و
مرگ است كه ما را مي راند از صبح تا شام تا زنده باشيم براي خوردن ،
خوابيدن ، مردن(۲) .
درگير تكرارم ولي بايد يك روز متفاوت را شروع كنم .بايد جوانه بزنم سبز
شوم ،زرد شوم / نشوم، از درخت
بگذارد /نگذارد، شعري سروده شود / نشود ... وقتي كه امدن و رفتنمان دست
خودمان نيست ديگر چه فرقي ميكند زندگي كنيم يا مردگي .
امروز يك روز ِشايد خوب ِ پاييزي ست .يك بار ديگر متولد ميشوم .كاريست كه
شده و برگشتي ندارد.
(۱) بیژن جلالی :برای دیدن تاریخ روز تقویم را باز میکنم و تعجب میکنم از
اینکه روزها طبق پیش بینی تقویم پیش میروند.
(۲)بیژن جلالی
ليلي زيردرخت انارنشست .
درخت انارعاشق شد.
گلها انار شد، داغ ِداغ.هراناري هزارتا دانه داشت.
دانه هاعاشق بودند ،دانه ها توي انار جا نمي شدند.
انار كوچك بود. دانه ها تركيدند.انار ترك برداشت.
خون انار روي دست ليلي چكيد.
ليلي انار ترك خورده را از شاخه چيد.مجنون به ليلي اش رسيد.
خداگفت :راز رسيدن فقط همين بود.
كافي است انار دلت ترك بخورد.
بر گرفته از کتاب" ليلي نام تمام دختران زمين
است" ، عرفان نظرآهاري
اتفاق می افتد
در شعر
در فلسفه
ولی مردن توی رختخواب اتفاق میافتد
یا در یک گوشه و کناری.
بیژن جلالی
مثل تستهای كنكور
در يك گزينه خلاصه می شوی :
الف): نامرد
ب ): پَست
ج ):بی غيرت
د ): همه موارد x
از سياه كه متنفريم... 
مداد زرد هم سياه ميكشد
و تو انگار توی نقاشی ات
يك خورشيد داری كه آفتاب
پوستش را سياه كرده
آن مرد آمد .
آن مرد در باران آمد .
با GLX مشكی و خانمی
كه مطمئنن ..... .
من داس را از چند صفحه بعد قرض ميگيرم
شاهرگم را ميزنم.
-------------------------------------------------
زلزله تنها مهمانی ست
كه وقتي مي آيد
مادرم روسري نمي پوشد.
چه بي رحمانه تخته كرده اي-
ميخانه ي چشمت را!
عينك آفتابي دگر چه صيغه اي ست
شعر بزرگترين اشتباه من
و من اشتباه بزرگ پدر.
...
مي خواهم سري بزنم به عصر جاهليت
شايد بشود گور خالي پيدا كرد
شعرم سپيد،
بختم سياه.
بازي مورد علاقه ام
شطرنج است.
و من نگاه مي كنم
تا ببينيم كداميك از ما نگاه مي كند
خود ِ خود ِ عشق است.
بهار هم آمد و رفت
ولي پرستو نشدي ؛
براي باغ شعرهام
لا اقل
بيا كمي كلاغ باش !
ايستگاه بعد پياده ميشود؛
جاي او پيرزني خواهد نشست-
كه نه خوب و بد هوا برايش مهم است-
نه ساعت دارد-
و نه ميلي به چاي.
. . .
مي تواني زنبيلش را
تا سر كوچه برايش ببري .
-----------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------
قبول؛
تو خدا باش و من ... .
فقط ، يادت باشد
سكانس سيـب را
از اين تراژدي حذف كني!
